Pierwedstrijd, 12 september 2020

Er was voorspeld dat het een mooie dag zou worden. En dat viel best tegen, toen in zwaar bewolkt weer metwindkracht 4/5, recht tegen de wind in, de pier opgefietst moest worden. De wind was zelfs zo stevig dat ik maar ben afgestapt en dat hele eind ben gaan lopen. Vandaag was ik een keertje de wedstrijdcommissaris, omdat Barry het met zijn tijd helaas niet meer red.

Al snel kwamen Peter Prins en Tony van Rooij op de brommer aanrijden. En even later kwam Eric Heine, die het wèl flikte om op zijn vouwfietsje tegen die harde wind in te fietsen. Tom van de Horst en Fred Schilpzand deden dit ook op de fiets. En met een vrolijke brul verscheen Koos Vreeling op ‘t brommertje. Dat was dan het piergezelschap van deze dag.


De zee was zo ruig, dat om de bocht de golven hoog tegen de pier sloegen. Het leek er eventjes op dat we misschien beter de wedstrijd af hadden kunnen blazen.
Iedereen begon dus verstandig aan de binnenkant te vissen, terwijl ik het eigenwijs aan de buitenkant wilde proberen in de woeste golven. Bij de eerste keer binnenhalen zat ermeteen een flinke kluit apenhaar op de lijn en die was ook nog door mijn andere lijn heengegaan en alles zat lekker in de knoop.
Ok, eigenwijsheid afgestraft, einde van het buitenkantvissenen dus snel verkast naar de binnenkant.
Fred pakte zijn eerste botje terwijl er verder al een tijdje nog niks gevangen werd. Tony haalde wel een knaap van een krab omhoog. Tot Fred opnieuw een bot ving. Gelukkig pakte Eric even later er ook eentje, waardoor het geloof in het visvangen even toenam. De ervaren rest van het gezelschap had echter slechts het toekijken. De topjes bewogen wel af en toe verdacht, maar na het ophalen bleken de krabben er telkens alles af te hebben gevreten. Ondertussen kwam de reddingsbrigade er met de auto aan en we dachten al dat we verzocht zouden gaan worden om in te pakken vanwege de hoge zee. Maar nee, ze reden kalmpjes door. Eenmaal om de bocht durfden zij het niet aan om door te rijden, omdat de golven daar al hevig over de pier sloegen.
Al met al was het wèlgezellig om wat met elkaar te kletsen, omdat de vis zich toch niet aandiende.
Fred deed z’n visvang kunstje nòg een keer met een bot, maar verder ving niemand meer wat. Bij ‘t afblazen van de wedstrijd dacht ik door Koos zijn lijn te zitten, want mijn top ging zijn richting op.
Het bleek tòch nog een klein botje te zijn, zodat de wedstrijd eindigde met Fred als winnaar, Eric als tweede, en ik, als mazzelaar met mijn minivisje, werd dus nog derde. Fred had ook de grootste vis, dus de pot nam hij ook nog mee naar huis. Prima dag voor Fred!
Tony heeft zich beschikbaar gesteld om met ingang van de volgende pierwedstrijd de Pierwedstrijdcommissaris te zijn. Bedankt alvast Tony!
Rob.

 

Verslag van de tweede makreel rookwedstrijd bij Beachclub 5 op zondag 16 augustus.

Na de eerste wedstrijd bij Havana, waar het regenachtige weer een belangrijke rol speelde, leken de weergoden ons nu prima gezind. Het beloofde een schitterende dag te worden met zeer aangename temperaturen.
Om zeven uur ging de wekker en om half acht ging ik richting strand, waar Jeff al volop bezig was de diverse kasten en tonnen neer te zetten.

Om 8.30 uur kwamen de eerste deelnemers hun opwachting maken, totdat rond 9.00 uur de club compleet was .
Ondertussen werden wij door Gijs op onze wenken bediend, koffie in allerlei variëteiten en appelgebak met een flinke dot slagroom, lekker!
Voordat de wedstrijd van start ging was het een over en weer van grappen en grollen. Opvallend, Zandvoort, altijd al bekend van de bij- en scheldnamen, heeft er weer een nieuwe bij. Bijna spontaan geboren: “Paul Knijpertje”, ‘t is maar dat jullie de naam onthouden. Even voor half 10 werden aan de dertien deelnemers de makrelen uitgedeeld. Er was vis voldoende, dus allemaal een vis extra. Voor een gerookt makreeltje zijn liefhebbers genoeg.
Zo ging om 9.30 uur precies de fik in de tonnen, wat de temperatuur nog wat deed oplopen. Iedereen zat op zijn gemak te praten met de buurman of met de passanten die langskwamen. Zo vloog de tijd om en al snel was het al dik in de middag, toen diverse rokers al klaar waren met, op het oog prachtige, vissen Terwijl anderen nog ruim tijd nodig hadden.
Zo werd het half drie en was het tijd om de mooiste makreel uit de ton in te leveren. Ze kwamen op een keurig genummerd schaaltje terecht, waar de jury zijn oordeel over moest gaan vellen.
De jury was deze keer Joop van Nes.
Hij had het lastig, niet zozeer om een goede keuze te maken, maar wel omdat er nogal wat omkoop pogingen over hem uitgestort werden. Dit varieerde van diverse makrelen, een bos paling, bier, zalm en wat je nog meer kunt verzinnen.
Uiteindelijk, Joop nam de tijd ervoor, kwam hij met een weloverwogen besluit.
Er was geen slechte vis bij, de één was wat donkerder of wat lichter van kleur, buikjes dicht of een klein beetje open, alles was prima, echter, de nummers 3 – 2 en 1 wist hij er toch uit te vissen.
De derde plaats was voor Yvonne Damhoff. Een prima prestatie, voor de tweede keer een wedstrijd gerookt! Op de tweede plaats kwam Paul Laarman. Weer in de prijzen na de eerste plaats de vorige keer, continuïteit dus. Eerste werd Evert Bosman, niet verwacht toch gekregen, het visje scheen erg lekker te zijn.
Een speciaal woord van dank naar Beachclub 5 voor de gastvrijheid, wij hadden het prima naar ons zin.
Vervolgens proeven van elkaars product, opruimen en toen konden de liefhebbers via Ziggo naar Barcelona voor de Formule 1.
Er komt nog een derde rookwedstrijd, maar de locatie is nog niet bekend. Maar er zijn diverse opties.
Deze rokerij zal ergens in september plaats gaan vinden. Tot dan!!
Vriendelijke groet, Evert Bosman.

Verslag eerste makreel rookwedstrijd bij Havana aan Zee op zaterdag 25 juli 2020

Het was een lange aanloop naar deze wedstrijd. Door de Corona maatregelen waren alle evenementen tot 1 september verboden. Ook het bestuur van de ZVZ conformeerde zich aan deze regels. Dus geen activiteiten.
Totdat Sportvisserij Nederland met de mededeling kwam, dat vanaf 1 juni er weer in clubverband gevist mocht worden met maximaal 30 deelnemers.
In mijn enthousiasme dacht ik (Willem) dat we dan ook wel weer rookwedstrijden konden houden. Dus niet. Van iemand buiten de vereniging kreeg ik te horen dat het roken een activiteit is die onder de evenementen viel, dus tot 1 september niet mogelijk. Tevens kreeg ik de terechte mededeling dat het bestuur zich hierover al had uitgesproken en als ik het toch wilde, er een heroverweging gemaakt zou moeten worden door de bestuursleden.
Ondertussen had onze secretaris, Henk Bluijs, via de mail contact gezocht met Team Sportservice Zandvoort om te vragen of het mogelijk zou zijn om deze wedstrijden te gaan houden. Als antwoord kreeg hij dat het roken een grijs gebied was en dat zij informatie zouden inwinnen bij de gemeente. Daarna kwam het bericht dat “Handhaving” akkoord was, maar dat de afdeling “Vergunningen” nog moest overleggen. Henk kreeg het verzoek om zelf met deze afdeling contact te zoeken. Uiteindelijk gingen zij ook akkoord en konden de wedstrijden doorgaan op voorwaarde dat we een protocol zouden opstellen.
De datum van de rookwedstrijd bij Havana aan Zee was al vastgelegd vóór de Corona crisis. Op de dag, dat we de andere data zouden vastleggen, kregen we het bericht dat Beach Club 10 in de vroege ochtend was afgebrand, dus konden we deze schrappen op dat moment.
Dus de eerste wedstrijd bij Havana. De weersberichten waren wisselend. Veertien deelnemers, waaronder Yvonne Damhoff, die zich nog enkele dagen voor deze wedstrijd had aangemeld als lid van de ZVZ.
We begonnen met een kop koffie, aangeboden door Ken en Ellen, de eigenaren van dit prachtige strandpaviljoen in de Zuid.
Nadat de makrelen waren uitgedeeld, konden de rokers gaan beginnen met het drogen van de vis. Maar helaas kwam er ook regen opzetten en wist Ken de grote parasols zo neer te zetten dat iedereen er onder kon roken op een veilige afstand van elkaar.
Na enkele uren hield het op met regenen en kwamen er ook nog leden langs om de geur op te nemen van de vis. Na nogmaals koffie, kregen we tussen de middag broodjes met kroket aangeboden en gaf Ken en daarna Ellen nog een rondje grote glazen bier, witte wijn of wat anders. We werden weer in de watten gelegd. Nadat iedereen klaar was met roken konden de mooiste makrelen worden ingeleverd bij de jury, die bestond uit de mensen van het strandpaviljoen.
De veertien rokers hadden allen mooie makrelen ingeleverd, maar Paul Laarman had de beste, Rob Wind werd tweede en Willem Minkman was derde geworden. De prijswinnaars kregen allen een prijs, aangeboden door Havana aan Zee. Op naar de volgende wedstrijd.

Strandwedstrijd Zondag 19 Juli 2020

Wat een dag!!! Een dag om snel te vergeten? Maar dan niet om het weer en de mooie opkomst van de zeevissers, want die kwamen met 14 mannen en 2 vrouwen opdagen.
Het begon allemaal zo mooi: een mooie zondag in juli en de vooruitzichten waren perfect. Na de lock down waardoor er 2 wedstrijden afgelast moesten worden konden we eindelijk weer eens als vanouds met elkaar op gepaste afstand vissen en wel met 20 meter afstand. Welke sportvereniging kan dat na doen met zo veel deelnemers?

Zo begon de wedstrijd met militaire precisie om 09:00:00 uur, 16 zeevissers met ieder 2 hengels en 6 beaasde haken. Dat zijn 32 hengels en 192 zeepieren die op de haken zitten en zaten! Want na 10 à 15 minuten was het aas er al van afgegeten! Door wat? Waren het krabben of garnalen? Die zeepieren zijn voor hun een lekkernij.
De uren versteken en alle vissers tuurden naar hun hengels, maar geen teken van leven. Het zou zo kunnen als de stroming er weer in kwam en de vis mee zou komen om een van de 192 beaasde haken te pakken. En dat gebeurde bij één van de vrouwelijke vissers, Carla Gaus, die een botje ving. Vele andere vissers, die in de buurt stonden van Carla, voorzagen snel hun haken van nieuwe zeepieren. Maar dat mocht niet baten, want de vier uur durende wedstrijd was bijna ten einde. Het eindsignaal klonk en de stand werd op gemaakt: 15 zeevissers werden ingemaakt door een botje van 23 cm. Het enige gevangen visje tijdens de 4 uur durende wedstrijd.
Carla Gaus nogmaals gefeliciteerd met je eerste prijs en het winnen van de pot voor de grootste vis!
Totaal werd er 1 vis gevangen: een botje van 23 cm.

Wedstrijdverslag eerste bootwedstrijd 2020

13 juni 2020 de eerste wedstrijd van 2020 is dan toch een feit, weliswaar moeten we rekening houden met de 1,5 meter afstand ivm het covid19 virus en de boot van Herman ligt op de kant om opgeknapt te worden en daarom is de wedstrijd verdeeld over 2 dagen. Een heel gedoe vind ik zelf. Ook iedereen die mee wil doen vind het een goed plan. Voor de zaterdag staan de volgende vissers al vroeg klaar en hebben we afgesproken bij Hermans Marine. Jochen Visser, Wimbart de Buizer, Tony van Rooy, Eric van Gool en ik zelf.
Zonnetje is er al vroeg bij en beloofd een mooie dag te worden. Onze Schipper heeft korting geregeld op het aas als we het in 1 keer bestellen en dat scheelt toch weer, dank hiervoor Rudi.
Eenmaal op de boot wordt er koffie gezet en de nodige tosti’s weer klaargemaakt, ook weer zo’n traktatie die wordt verzorgt door de schipper. (Topper)
Daarna gaan we naar de visgronden voor Wijk aan Zee bij het windmolenpark en zodra we klaar liggen gaat iedereen enthousiast aan de slag. En het duurt niet lang of de eerste steenbolkjes en gulletjes komen boven water. Maar de vangsten waren niet heel enthousiast dus wordt er na een tijdje besloten om verder te gaan zoeken. Uiteindelijk komen we in een wolk van makrelen terecht en hebben we hier een uurtje op gevist, ze waren niet groot maar is toch altijd leuk om deze vissen omhoog te takelen, en je ziet gelijk dat er op de app gereageerd wordt door onze visrokers, zij willen altijd wel een maaltje om de vis te roken en daarna weer te verdelen. Zo heeft een ieder weer zijn maaltje gerookte makreel.
Deel 2 van de wedstrijd.
Voor de zondag staan de volgende vissers gepland, Henk van Nieuwburg, Ron de Jong, Gerrie Driehuizen, Addi Ottho, Eric Heine en Rudi van der Meij de Bie.
Maar wat een pech, zo mooie dag als de eerste wedstrijd ging voor de zondag niet op, zware mist op zee waardoor je nog geen 10 meter voor je uit kon kijken. En deze dag is dus ook door de schipper afgeblazen wegens veiligheid. En gelukkig zonder ongelukken zijn de mannen weer in de haven aangekomen.
Afgesproken met deze mannen dat er een herkansing is op zaterdag 20 juni.
Deze zaterdag was toch meer wind dan verwacht en hebben ze eerst binnen de pier gevist wat dan weer haring opbracht. Dat is dan toch weer soort die we niet eerder hebben gevangen in deze competitie. Uiteindelijk is er ook nog buitengaats gevist en zijn er ook genoeg vissen gevangen.
Eindstand voor deze wedstrijd: eerste plek Gerrie Driehuizen, tweede plek Bart Goossens en derde is geworden Tony van Rooy.

Het is een fijt, de eerste ZVZ strand wedstrijd van het jaar op 26 januari 2020.

Zondag 26 januari 2020, rond kwart voor acht stonden de eerste mannen van de Zeevis Vereniging Zandvoort al te wachten om hun eerste wedstrijd van het jaar te mogen bevissen. Een guur windje stond uit het zuid oosten, en dat met een temperatuur van 2 a 3 graden gaf dat niet bepaald een lekker gevoel! Maar toch kwamen er veertien mannen en een vrouw in het donkere ochtend licht mee doen aan de wedstrijd van de ZVZ.

Na een gezellig sociaal gepraat gingen we over op de orde van de dag, snel werd er geloot voor het parcours op het strand, zodat we om negen uur met de aanvang van de wedstrijd konden beginnen.
 Door de waarschijnlijk voorspelde aantrekkende wind uit het zuiden en de stroming van het water naar het noorden, zette ik het parcours wat verder uit elkaar. Over een afstand van vierhonderd meter met vijftien vissers. En dat kon ruimte genoeg voor iedereen! Na het geloei van de sirene begon de wedstrijd om negen uur, vier uur vissen in de bewolkte gure koude wind van Zandvoort, gooide de stoere zee bonken hun aas in het water en al snel ving Peter Prins (Odi) een bot. Dat begint goed? Cees Swankhuizen die helemaal uit Weesp komt had de tweede vis op zijn naam gezet, ook een bot.
Het werd steeds aangenamer op het strand, het zonnetje kwam af en toe te voorschijn en daar door kwamen de dagjes mensen een praatje maken met de vissers die dan uitvoerig uitleg kregen. Links en rechts van wedstrijdleider werd er vis gevangen die zelf alleen maar aanbeten had van waarschijnlijk wijting.
Addy Otto kwam bij mij aanlopen, van vier plaatsen verder met een zeebaarsje 24 cm die gelijk weer kon zwemen in de mooi grote Noordzee! Want het is verboden om zeebaars in het bezit te hebben tot 1 maart en dan moet hij ook nog 42 cm zijn. Paul Laarman zijn hengel gaf een aanbeet en bij het op halen had hij een puitaal van 21 cm.
Evert Bosman ging ook van de nul af en ving een botje van vijfentwintig cm, Guus de Hond die als laatste aankwam om mee te doen ving ook een bot.
Maar toen werd het even stil, het zonnetje begon meer te schijnen, wat lekker vertoeven was op het strand. Er werden groepjes vissers gevormd, maar Cees Swankhuizen bleef op zijn plek en dat was ook maar goed ook. Zijn hengel ging helemaal krom, nou dat kan alleen maar? En inderdaad, een mooie zeebaars van 36 cm. die na het meten gelijk weer kon zwemmen naar zijn vriendjes.
De wedstrijd heeft altijd een einde maar gelukkig niet die bekende olifant maar het geluid van de sirene want het was een uur. De opgewarmde vissers kwamen met de gevangen vis naar de wedstrijdleider waar de vis nauwkeurig werd gemeten.   Van de vijftien vissers vingen er elf vis, vier vissers helaas niks waarvan de wedstrijdleider er een van was. Maar wel een hele mooie visdag op zijn lijst mocht bijschrijven.
Totaal werd er 23 vissen gevangen met een lengte van 565 cm, waarvan 17 botten 414 cm, 3 zeebaarzen 82 cm, 2 puitaal 42 cm en 1 schar 27 cm.
De wedstrijd werd gewonnen door Peter Prins (Odi) met 4 vissen 106 cm, tweede werd Cees Swankhuisen met 4 vissen en 104 cm, derde Addy Otto met 3 vissen 68 cm.
De pot voor de grootste vis een zeebaars van 36 cm door Cees Swankhuisen.

 

Strandwedstrijd 17 november 2019

Het was even wennen om zondagmorgen vroeg in de kou te verzamelen, maarkwart voor acht stond er al een zeevisser klaar om de laatste strandwedstrijd van dit jaar van de Zeevis Vereniging Zandvoort te kunnen verslaan. Dertien mannen en één vrouw (dat is dus 14 strandvissers) zouden de strijd aangaan na het betalen van het wedstrijdgeld en het loten van een plek op het parcours. Warm aangekleed en vol goede moed ging iedereen naar het strand, waar ik ondertussen het wedstrijd parcours had uitgezet. Veertien maal vijfentwintig meter…dat is driehonderdvijftig meter, waarbij we rekening hielden met deaankomst van de goedheilig man Sint Nicolaas met zijnPieten uit Spanje. Alle wedstrijdvissers begonnen hun strandhengels op te tuigen en het was bijna zo ver dat ik het startsein kon geven. Maar voor Wim Bosman had de wedstrijd slechter af kunnen lopen! Bij het achteruit rijden met zijn auto reed hij bijna, op een paar centimeter na,zijn hengels stuk! Het startsein had ik inmiddels gegeven om negenuur de vier uur durende wedstrijd was een feit. Wat zou de laatste strandwedstrijd ons brengen? Zouden we allemaal zoet zijn geweest? Nou dat kon wel eens zo zijn! Want wat het KNMI had voorspeld(68% kans op regen en een zuidenwind van 3Bft) bleek niet te kloppen, want het werd een mooie zonnige dag. Maar zouden we ook wat vissen vangen? Het begon al goed voor een aantal vissers. Links en rechts werd er bot gevangen en ook zeebaars, die gelijk naar mij toe werden gebracht omdat wij sportvissers ze nu, van 31 oktober tot en met 1 april, niet in het bezit mogen hebben, maar na het meten gelijk weer terug in de zee moeten zetten. Ron de Jong, die naast mij stond, ving een duo aan bot, maar ook Engel Lever, die op plaats 13 stond ging lekker met een bot van 35 cm. Cas Al, de penningmeester van onze Zeevis Vereniging Zandvoort, zag ik er ook mooie vissen uithalen, net als Koos Vreeling, die op de plaats aan de andere kant van mij stond. Hij komt voor onze Zeevis Vereniging uit in het Nederlands Kampioenschap.Zelf had ik het zwaar! Als wedstrijdleider “Nada”. De Sint gaf mij tot nu toe niks uit de zee. Rob Wind, die aan het eind van het parcours stond op plaats 14, ving ook mooie botten en zou later een strijd voeren met Engel Lever. De wedstrijd liep ten einde. Nog een uur te vissen, maar we hoorden we een toeter. Was dat het eind signaal? Nee, het was de Sint met zijn Pieten die aankwamen op het mooie strand van Zandvoort, waar velen klaar stonden voor een grootse ontvangst. De wedstrijd was ten einde. Het was 13:00 uur. Maar de Sint was de strandvissers goed gezind,want er werd behoorlijk wat vis uit zee uitgedeeld. Totaal zijn er 87 vissen gevangen met een totale lengte van 21,36 meter. Het waren 72 botten met een lengte van 18,04 meter , 1 schar van 20 cm en 14 zeebaarzen met een lengte van 3,12 meter. De wedstrijd is gewonnen door Koos Vreeling, met 14 vissen en een lengte van 341 cm, tweede werd Ron de Jong met 13 vissen en een lengte van 333 cm. De derde plaats was voor Cas Al met 8 vissen en een lengte van 188 cm. Drie vissers vingen de grootste vis: een bot van 35 cm. De pot moest daarom gedeeld worden door Ron de Jong, Rob Wind en Engel Lever.

 

Noordzee bootwedstrijd 20-09-2019.

20 oktober stonden er 6 man bij Hengelsport IJmuiden. Bart moest helaas vandaag verstek laten gaan. Rudi, Gerrie, Ron, Eric, Rob(wedstrijdleiding) en als verrassing Herman. Met dit aantal mensen hoefde hij niet met zijn eigen boot te varen. Dus gingen we aan boord bij Rudi. De gastvrije ontvangst was weer fijn met tosti’s en koffie. We hoopten vandaag op een kalm zeetje, maar er bleek toch een vreemde lange deining te staan. Rond de noordpier gingen we op een wrak af en Rudi legde de boot daarboven voor anker. We lagen goed op het wrak want de steenbolkjes kwamen achter elkaar omhoog. Omdat we maar met z’n zessen waren hadden we afgesproken vandaag alles te meten direct na de vangst, en het kleine spul meteen daarna weer overboord te zetten. Dat werkte prima, behalve dat je door de rare roldeining soms vreemde dronkemansstappen moest maken om te meten en te schrijven in het midden van de boot. Iedereen viste met aas en afhouders, maar Herman kennen we, die hield vast aan zijn onafscheidelijke pilkertjes. Er werd geen enkel scharretje gevangen. Ineens had Ron een flinke beuk op zijn hengel en we wisten allemaal dat hier kabeljauw aan zat te komen. Hij haalde inderdaad een mooie maatse gul omhoog onder gejuich (met grote gunfactor) van de anderen. Dit gaf hoop voor ons dat er meer mogelijk was dan steenbolk. Herman deelde nog lekkere broodjes met worst en mosterd rond, hetgeen goed gewaardeerd werd door eenieder. Een oppepper voor het moreel. De wind begon behoorlijk te draaien, waardoor we af en toe flink vervelend dwars op de diepe deining lagen. Ikzelf werd met een rotklap van mijn luxe bejaardenstoel afgedonderd tussen de emmers op de grond. Eric was zo vriendelijk om mij omhoog te hijsen want de dreun was nogal hard aangekomen. Herman viel niet op de grond maar wèl van zijn pilkergeloof af en vond het nodig om toch ook maar eens met aas te gaan vissen. Prompt ving hij nu wèl vis. Rudi en Herman visten trouwens met een stiekem flesje smerig stinkende lokstof over hun pieren, waardoor de hele boot vreselijk goor meurde. Volgens mij kwam het hierdoor en niet door de diepe deining, dat Rudi zelfs wat pips begon te zien. Ron pakte opnieuw een kabeljauw en de anderen begonnen flink schar te vangen. Toen Ron met z’n snoer aan het knoeien was, gooide ik gauw even “op Ron z’n stekkie” uit en…. Yes, ook ik pakte precies daar ook een mooie maatse gul. Het scharrenfestijn ging in hoog tempo door bij Rudie en Gerrie. Ron, (intussen de kabeljauwenmepper genoemd), haalde toch nòg een gulletje omhoog, maar omdat de boot geheel omging in de wind kwamen we op het zand te vissen en werd er verder alleen schar gevangen met soms een wijtinkje of steenbolkje. Gerrie had vandaag weer stilletjes zijn “geheime snoertje met rode fladdertjes” en ging als een trein, de ene na de andere schar. Hij werd dan ook overtuigend winnaar met 11,35 mtr en 60 vissen. Rudi werd tweede met 8,81 mtr en 43 vissen. Ron was derde met 7,38 mtr en 33 vissen. De pot werd door Rob gepakt met een gul van 44 cm. Het was wèèr een heerlijk dagje vissen op de gastvrije boot van Rudi met de mazzel van goed weer. Rob Wind.

 

Vrijdag de dertiende was er weer een avondwedstrijd van de Zeevis Vereniging Zandvoort

Er waren 14 man gekomen om mee te doen aan deze wedstrijd. Het mooie visweer van die avond zou nog wel eens voor verrassingen kunnen zorgen, want met het aflopende tij zagen we al een gedeelte van de eerste bank vrijkomen. Maar ook met bossen apenhaar aan de vloedlijn, wat vele vissers zorgen baarde. Na de administratieve afhandelingen en het trekken van de plaatsnummers gingen we naar het strand, waar ik ondertussen de bordjes met nummers had geplaatst. Snel gingen de vissers aan de slag om hun hengels op te tuigen, want om half acht precies zou ik het startsein geven voor de tweede avondwedstrijd van dit jaar. Nog niet iedereen was klaar, maar het startsein werd gegeven voor de drie uur durende wedstrijd. Al snel werd er heel veel apenhaar gevangen; lijnen en paternosters zaten er helemaal vol mee. Eigenlijk behoort dit fenomeen gewoon bij het afnemen van de temperatuur van ons kustwater! Ook het plantenleven op de zeebodem gaat zich voorbereiden op een rustfase en de aankomende winter. Om energie te besparen voor de volgende groeiperiode, laten de planten/zeewieren op de zeebodem hun overtollige ballast los om hun energie te verzamelen in hun wortels. Een aantal vissers hadden er al snel de buik van vol en zij gingen hun hengels aftuigen om naar huis te gaan. Aan het weer kon het niet liggen met een noordelijke wind van 2 Bft en een volle maan op vrijdag de dertiende en met het steeds verder afnemende water werden er hier en daar toch nog wat botjes gevangen. De meeste vissers waren blij dat het half elf was en dat het eindsignaal klonk. Veel was er niet gevangen,maar toch hadden we een winnaar! Totaal werden er 10 vissen gevangen, allemaal botten met een totale lengte van 223 cm. De eerste plaats was voor Fred Schilpzand met 63 cm, tweede werd Koos Vreeling met 45 cm en derde werd Rob Wind met 43 cm. De grootste vis werd gevangen door Koos Vreeling: een bot van 27 cm en daarmee won hij de pot.

 

Noordzee bootwedstrijd 14-09-2019.

Wederom zijn er weer een 9 tal mannen, afgelopen zaterdag uitgerukt om weer mee te doen met de kleine boot competitie op de Noordzee. ,smorgens om 8 uur was iedereen weer paraat. Vol goede moed werd er weer een verdeling gemaakt wie op welke boot ging en al gauw zaten we bij het windmolen park voor Egmond aan zee. In eerste instantie werden er enkele makreeltjes en wijtingen gevangen. Maar de grote gullen bleven weg. Nog een paar wrakjes af en na een paar uurtjes gingen we dichter onder kust. Lekker voor anker in het zonnetje werd de ene vis na de andere gevangen, aan het eind van de dag toch bij elkaar zo”n 250 visjes. Ron de Jong had grootste vis (kabeljauw van 39cm) en ging er met de pot vandoor. Er waren 5 soorten vis gevangen wijting,schar!kabeljauw! Schol!steenbolk en makreel. Rudi van der Meij de Bei werd eerste! Henk van Nieuwburg werd tweede en Henk kliffen werd derde.

 

Pierwedstrijd 3 augustus 2019 door Rob Wind.

Om 8:15 uur fietste ik (Rob Wind) met Tom van der Horst naar de pier. We troffen daar Eric Heine aan, maar veder niemand van de ZVZ. Tja, een mini opkomst, Jeff kon niet aanwezig zijn, dus zou ik de wedstrijdcom-missaris zijn. Het was heerlijk weer. Perfecte windrichting over de pier, zodat je mooi ver kon gooien aan de buitenkant. Ook nog afgaand tij, wat wil je nog meer. Opvallend was de afwezigheid van alle gebruikelijke vismaten met een brommer. Er is een verbod voor bromfietsen op de pier, maar daar trok kennelijk niemand zich wat van aan, want de brommers kwamen, zoals gewoonlijk, bepakt en bezakt langsrijden. Gelukkig kwamen Fred Schilpzand en Philip Halderman nog op de fiets, zodat we met een schamele vijf man een wedstrijd gingen vissen. Na enige tijd ving ik een zeebaarsje van 40 cm, waarna er weer lange tijd geen stootje meer kwam aan alle hengels. Fred Schilpzand pakte wel een mooie tong van 31 cm. Maar echt wild werd het niet met de wedstrijd. Nadat ik nog een zeebaarsje van 30 cm had gevangen en we al bijna aan het eind van de wedstrijd waren, rekende Rob zich al “rijk” met de pot. Groot was dan ook het gelach om mij heen nadat Tom van der Horst toch nog een paling van 46 cm haakte. Zijn “Gouden Poo” werkt kennelijk nog prima! Om 12 uur hadden slechts 3 man vis gevangen. Totaal werden er 4 vissen gevangen,een schamele 147 cm aan vis. Het waren 2 zeebaarzen(70 cm), 1tong (31 cm) en een paling (46 cm). De wedstrijd werd gewonnen door Rob Wind met 70 cm vis, 2e werd Tom van der Horst met 46 cm vis en 3ewerd Fred Schilpzand met 31 cm vis.

 

Pierwedstrijd IJmuiden 29 juni 2019. Door Barry Paap.

Na enige twijfel of de wedstrijd wel door zou gaan i.v.m. het aantal vissers, hebben we ons toch maar gemeld op de Pier van IJmuiden. Aan het mooie warme weer lag het niet. Bij aankomst kwam Fred Schilpzand al aanrijden en ook Koos Vreeling was gesignaleerd op de brommer. Peter Prins was al om 6:00 uur gaan zitten. Ook die had er zin in. Patrick Vermaat tuigde zijn hengels op en zo waren we compleet: 5 man sterk! Ik nam dit keer de honneurs waar van Jeff, want hij moest roken voor de Havendagen in IJmuiden. Nadat iedereen zijn bijdrage had voldaan aan de pot voor de grootste vis en voor deelname aan de wedstrijd, gingen we om 9:00 uur van start met de wedstrijd. Aan de aalscholvers en zeehonden te zien moest er veel vis zitten voor de kant. Na net ingegooid te hebben, krijg ik een goede aanbeet en BAM … een mooie gul van 36 cm. Daarna was het rustig mede door het tij, maar toch een kleine vloedgolf, want Ruud kwam even voorbij met de vissers van de Noordzeewedstrijd … leuk! Helaas voor ons waren de aanbeten schaars. Vanaf 11 uur kwam er een beetje stroming in en de hoop was er weer. Opeens weer een aanbeet op m'n rechterhengel en de 2e gul kon op de kaart, 34 cm. Helaas werd er door niemand anders vis gevangen. Om 12 uur was het alweer afgelopen, helaas weinig vis gevangen, maar genoten van het weer en de gezelligheid. Volgende keer hopen op meer vangsten. 1e is geworden Barry Paap met 69 cm en hij had ook de grootste vis: een gul van 36 cm en daarmee won hij de

 

Viswedstrijd ZVZ noordzee kleine boot competitie 29 juni 2019.

En de tweede viswedstrijd op de Noordzee van dit jaar is een feit. Wat een top dag was dit. Het was natuurlijk ontzettend mooi weer, veel zon en weinig wind. Dat wordt smeren. Aangekomen op de boot werden we door de schippers ( Herman Spaanstra & Rudi van der Meij de Bie ) onthaald met koffie, gekookte eieren en tosti’s. Deze keer wederom met 8 man, 4 man per boot. De plannen werden gesmeed en de onderlinge strijd kreeg in de haven al vorm en werd door de mannen natuurlijk al versterkt door de verhalen van vroeger. In eerste instantie op naar de wrakken gelegen bij het windmolen park voor Wijk aan Zee. Met een uurtje varen daar aangekomen, had iedereen goede verwachtingen, aangezien er de week ervoor gul, zeebaars en makreel werd gevangen. En het begon mooi hier en daar een horsmakreel en ja hoor dikke gul van 59 cm werd er door Ruud aan boord gehesen. Peter Teijmant pakte een steenbolk en ook de rest vangt lekker. Behalve Bart Goossens. We gaan een aantal wrakken af en er blijven maar makrelen binnenstromen. In de laatste uurtjes zijn we teruggevaren richting de Beluran (wrak dicht bij de noordpier) hier is het een drukste van jewelste met allemaal sportvissers die volop aan het vissen zijn op de makreel. Ook ikzelf begin te vangen en doe daar een inhaalslag. Gerrie Driehuizen pakte nog een mooie makreel van 37 centimeter. De eindstand van deze wederom mooie visdag; eerste Bart Goossens met 2172cm aan vis tweede Henk Kliffen derde Eric Heine in totaal werd er 82 meter en 23 centimeter aan vis gevangen. Rudi van de Meij de Bie had de grootste vis van de dag. Bart Goossens.

 

Bevrijdingsdag!

Al ‘s morgens vroeg, om twee minuten voor zeven, was ik op het strand om de benodigde spullen voor de grote Beachclub No5 viswedstrijd klaar te zetten. En dat op Bevrijdingdag! Eigenlijk hoort er op 5 mei een mooi zonnetje te schijnen, maar nee… er stond een harde wind van zo’n Bft 5 met windstoten van 6. Ik ging vanuit het middenvoor Beachclub No5 het parcours uitzetten met wedstrijd-vlaggen: 24 plekken en dat lopend, zo´n 600 meter! Een wedstrijd waar een hoofdprijs aan verbonden was van € 200,-, beschikbaar gesteld door het autobedrijf van Peugeot-Citroën dealer van Mossel. Daar wilden 24, warm ingepakte zeevissers(mannen en vrouwen) wel voor komen en zij meldden zich binnen in de Beachclub bij Ton Goossens, de voorzitter van de ZVZ, die voor deze dag de taken samen met Jochen Visser en Bart Goossens van mij overnamen. Na de toespraak en de regels voor deze dag, gingen we snel naar het strand om de hengels met windkracht 5 op te tuigen en dat was voor sommigen geen pretje, want hier en daar vlogen hengelfoudralen en spullen door de wind weg! Om negen uur precies begon de wedstrijd, maar er gingen nog niet veel lijnen het water in, want door de harde wind waren er veel vissers nog niet klaar met het optuigen van hun hengels. Cees Swaan en Frits Stiekel, de meetmeesters voor deze dag, zouden het wel eens lekker rustig kunnen krijgen, want met een noordenwind Bft 5 die voorspeld, was was het moeilijk om de aanbeten op de hengel te zien. Maar toch… na een half uur: vis op nummer 1, Eric Heine ving een bot van 16 cm. Maar ook Nico Oosterbroek, die op het eind stond, ving een bot Een grote donkere wolk pakte zich samen boven het strand, het begon te regenen en ook de wind begon aan te trekken. En dat samen betekende guur, koud en nat winderig weer op het strand, maar de zeevissers bleven hun mannetje staan! Er werd dus even niks gevangen, maar na regen komt zonneschijn en die kwam ook, maar de wind bleef helaas. Er werd weer op de portofoon geroepen: vis op nummer 22. Ted Dekker had een mooie grote bot en Ron de Jong ook een bot van 27 cm. Links en rechts van mij werd er vis gevangen, maar een aantal vissers, die voor de Beachclub stonden, vingen niets omdat er een zandbank voor hen lag. Voor velen was het een opluchting dat om 13:00 uur het eindsignaal van de wedstrijd klonk. Het was dan ook een zware wedstrijd, waarbij wind, regen en kou getrotseerd moesten worden, maar dat mocht het plezier later in de Beachclub No5 niet drukken. Want daar stond, onder het genot van een drankje, de lunch: mosterdsoep en verschillende broodjes. Na de lunch werd de wedstrijduitslag bekend gemaakt. Van de drieëntwintig vissers vingen er dertien vis! Totaal werden er 26 vissen gevangen met een totale lengte van 512 cm. Het waren 1 tarbot van 11 cm, een griet van 18 cm en 488 cm bot. De wedstrijd werd gewonnen door Nico Oosterbroek met 127 cm vis, tweede werd Tom van der Horst met 67 cm en derde werd Hedi Lever met 54 cm vis. De grootste bot was 38 cm, gevangen door Ted Dekker en hij won daarmee ook de pot.

 

Bootwedstrijd Noordzee 11 mei 2019.

Vandaag 11 mei is het dan zo ver. Vandaag gaan we met Rudi en Herman mee vissen op de Noordzee. Door hun is het mogelijk om de discipline Noordzee vissen(die een beetje in het verdomhoekje is geraakt) weer tot leven is gebracht. Met zijn achten hebben we ‘s morgens om 8 uur bij hengelsport IJmuiden afgesproken om daar nog even aas te halen en van daaruit door te gaan naar de boten. Bij de boten hebben we groep in tweeën gedeeld zodat we 4 personen per boot hadden. Op de boot bij Herman gingen de volgende topvissers, Eric Heine, Henk van Nieuwburg en Henk Kliffen. Bij Ruud gingen Rob Wind, Ted Dekker en ikzelf, Bart Goossens, mee. Eenmaal aan boord krijg je gelijk een kopje koffie van de schipper aangeboden. Aanvankelijk wilde we eerst naar een wrak gaan om ons geluk daar te gaan beproeven, maar eenmaal buiten de pieren werd het al snel duidelijk dat de zee te ruig was om te gaan wrakvissen, we vaarden om de kop van de zuidpier heen waar we al snel in rustiger water kwamen. We lagen ongeveer 800 meter van de pier af, waar we gingen bodem vissen. We hoefden niet lang te wachten en de eerste scharren werden al binnengehengeld. Iedereen ving vis behalve Herman en Ted. Ted kreeg van Rudi een ander onderlijntje en Ted begon ook te vangen. Waardoor Ruud de pot voor de grootste vis moest delen met Ted. Zij moesten deze ook nog delen met Rob. Alle drie hadden zij een vis van 28 cm. Na dood tij begon de boot te draaien met de stroming mee en ging hij lekker met de kop in de wind liggen en met de kont naar het zonnetje, dit was ideaal en uit de wind werd het nog warm ook. De vangsten gaan lekker door en we blijven maar vis omhoog halen, Rob Wind had ook nog een verdwaalde wijting, Ted en Herman hadden allebei een botje en de rest had allemaal schar gevangen. Om half drie Hebben we de wedstrijd gestopt, omdat Rudi van een andere schipper hoorde dat het goed tekeer gaat als je weer terug vaart en achter de pier vandaan komt. Veiligheid boven alles is het motto en daar gingen we, grote golven en lekker stampen, de boten gaan lekker en hebben geen problemen met deze golven en in mum van tijd zijn we terug in de haven. In de haven de vis meten en lekker even bijkomen van de overweldigende zee waar we net doorheen gingen. Moet mijn complimenten geven aan de schippers hiervoor. Na het meten kwam de uitslag. Op de derde plek is Henk van Nieuwburg geëindigd, op de tweede plek is Eric Heine geëindigd en als eerste geëindigd met 463 cm aan vis Rudi van de Meij de Bie. In totaal hebben we 21 meter en 38 cm vis gevangen. We hebben een mooie dag gehad en terwijl ik dit schrijf ben ik nog aan het nagenieten van deze mooie dag. Groet Bart Goossens.

 

Chapeau “35 Jaar Zeevis Vereniging Zandvoort”.

Ten eerste willen we het gehele bestuur en de oud-bestuursleden namens, denk ik, alle oud- en huidige leden bedanken voor het feit, dat zij 35 jaar geleden deze mooie Zeevis vereniging Zandvoort hebben opgericht en alle jaren daarna in stand hebben weten te houden. En dat is een hele kunst tegenwoordig. Zaterdag 6 april 2019, de voorbereidingen waren al weken en maanden aan de gang om deze dag tot een gedenkwaardige dag te maken. Met een Jubileumcommissie, waarin Ton Goossens, Ted Dekker en Jochen Visser het voortouw namen en waar ik zelf ook bij mocht zijn, om het 35 jarig jubileum van de Zeevis Vereniging Zandvoort met een wedstrijd bij “Club Havana aan Zee” tot een succes te maken. En dat is gelukt! 28 leden schreven zich in om deel te nemen aan de wedstrijd. Na een paar jaar afwezig te zijn geweest kwam Peer van Warmerdam, op de fiets met hengels en twee koelboxen, vanuit Haarlem om weer mee te vissen! Na een welkomstwoord van Ton Goossens, over de wedstrijd en spel regels die dit keer anders waren dan gewoonlijk, gingen we het parcours uitzetten over bijna 600 meter. Daar kwam een bekende groene terreinwagen aanrijden! Die was van onze dierbare oud-meetmeester en te vroeg overleden Jan Paap van Kee. Erin zaten Kees Swaan en Frits Stiekel, de nieuwe meetmeesters van de ZVZ, die deze taak voor vandaag overnamen. De dag begon bewolkt, maar dat mocht het plezier van de zeevissers niet drukken, dus gingen we met vol bepakte auto’s en tractors met aanhangers naar het wedstrijdparcours. Daar werden de visspullen van de wedstrijdvissers bij de gelote plaatsen neergelegd. De wedstrijd begon, in tegenstelling tot de gebruikelijke tijd van negen uur, nu om half twaalf dus iedereen had tijd genoeg om de hengels op te tuigen. Om half twaalf ging de sirene voor de drie uur en een kwartier durende wedstrijd. Van zesenvijftig hengels werden de lijnen met aas ingeworpen en dat is over zo’n zeshonderd meter een indrukwekkend gezicht! Al snel werd er over de portofoon omgeroepen:“nummer 26 vis” en dat was natuurlijk onze ZVZ kampioen Koos Vreeling. Maar al snel volgden ook andere vissers: Jochen Visser, die op plaats vijf stond,ving een bot van 34 cm. De kersverse meetmeesters Kees en Frits kregen het druk, want van alle kanten werd er via de portofoon geroepen: “vis op nummer zoveel”. Zoals op nummer twee, Nico Oosterveen, die als eerste een zeebaars ving van 30 cm. En Wimbart de Buijzer die een bot ving van 31 cm. Er werd dus aardig vis gevangen! Zelfs Peer Warmerdam stond verbaasd te kijken toen naast hem het zoontje van Rolf de Jong, Rodan, een botje ving met opa Ron, die een klein werphengeltje voor zijn kleinzoon had meegenomen! Het leuke van deze wedstrijd zou nog komen en dat was om één uur. Ik liet de sirene gaan zodat alle vissers hun lijnen moesten binnendraaien. Iedereen moest na anderhalf uur vissen drie plaatsen opschuiven. Dus de visser die op plaats tien stond ging naar plaats dertien en dat is ongeveer zestig meter lopen met de spullen richting het noorden. Na een kwartier om alles weer te kunnen installeren op de nieuwe plekken, liet ik weer de sirene afgaan om het resterende anderhalf uur te gaan vissen. En al snel werd er weer gevangen! Vis op zeventien en dat was Henk Kliffen, die een bot ving van 31 cm. De meetmeesters kregen het druk, want de voorzitter Ton Goossens vroeg of ze naar boven konden komen om de lunchpakketten op te halen voor de zeevissers. En dat kwam mooi uit voor Joop van Nes, die even met Kees en Frits was meegereden om foto’s te maken voor de Zandvoortse Courant. Ook Irma de Jong-van Middelkoop liep meerdere malen het gehele parcours af om mooie foto’s te maken. Tijdens het verstekken van de lunch werd er van alle kanten geroepen over de portofoon “Vis op nummer …”!! En dat klopte ook, want er werd vis uitgedeeld en wel een broodje haring van Boudewijn Visservice, die Bob van de Voet had gebracht namens Ted Dekker. Het zonnetje was ondertussen gaan schijnen en dat maakte het vissen nog leuker. Diverse vissers waren door het zwin naar de eerste bank gelopen met hun hengels! Zoals Herman Spaanstra, die daar een doublet aan vis binnenhaalde, maar wel heel gewaagd zijn hengels op de bank onbeheerd liet staan en bijna een hengel kwijt was. De plaatsverwisseling voor Rob Wind, die op plaats 19 begon en nu op plaats 22 stond, leverde hem geen windeieren op maar vis, net als Fred Schilpzand die ook aardig ving. Jochen Visser, die een zeebaars had gevangen van vierentwintig cm, ving er nu één van veertig cm. Zou dat hem dan worden om de prijs te winnen voor de grootste? Want de wedstrijd liep teneinde en om kwart voor drie gaf ik het eindsignaal. Iedereen draaide de lijnen binnen, waarbij sommigen nog een vis aan de lijn hadden. Zoals Rolf de Jong die een bot van zesentwintig cm. binnenhaalde. De visspullen werden op de aanhangers geladen om boven bij Club Havana aan Zee, onder het genot van een drankje, de uitslag van de wedstrijd te vernemen. En later was er nog een barbeque en een volle tafel met mooie prijzen voor de verloting, waarbij iedereen prijs had! Van de 28 zeevissers vingen er 6 mensen geen vis Totaal werden er 71 vissen gevangen met een lengte van 1682 cm. De vangst bestond uit67 botten (1575 cm), 3 zeebaarzen (94 cm) en 1 schar van 13 cm. De wedstrijd werd gewonnen door Koos Vreelink met 188 cm vis, tweede werd Fred Schilpzand met 157 cm vis en derde was Jochen Visser met 149 cm. De grootste bot was 39 cm, gevangen door Cees Swankhuizen en de grootste schar was 13 cm en was gevangen door Herman Spaanstra. De pot voor de grootste vis ging naar Jochen Visser met een zeebaars van 40 cm.

 

Strandwedstrijd 17 februari 2019.

Goedemorgen strandvissers! En dat kon ik wel zeggen als wedstrijdleider van de Zeevis vereniging. Een mooie opkomst. ‘s Morgens vroeg om kwart voor acht, stonden er al zo’n 9 mannen en vrouwen bij de KNMR strandafgang te wachten om zich in te schrijven voor de 1e strandwedstrijd van het jaar. Om kwart over acht werd er geloot voor de plekken op het strand. Na een aantal afmeldingen, ging ik samen met Evert Bosman het parcours van 400 meter uitzetten, waar de zeevissers op hun gelote plekken konden staan. Het werd een wedstrijd met een kleine handicap omdat het vloed zou worden en dat is achteruit vissen. De dag begon koud, maar wel met blije gezichten, vanwege het feit, dat ze eindelijk weer eens konden vissen in clubverband. De hengels werden opgetuigd en de wedstrijd begon precies om negen uur. Zelf had ik weer in het midden van het parcours geloot, zodat ik daardoor mooi in de gaten kon houden wie er wat ving. Want er was een aardige pot voor de grootste vis opgebouwd en wie zou die winnen? Links en rechts werden er vissen gevangen door Fred Schilpzand, Koos Vreeling en Bart Goossens, maar het waren allemaal postzegels, wat de benaming is voor heel kleine visjes. Er deden ook twee vrouwelijke vissers mee: Hedy Lever en Carla Gaus en de laatste ving een mooie grote bot. Evert Bosman, die naast mij stond, ving ook een botje en wel een van 13 cm. Halverwege de wedstrijd hadden we warme chocolademelk geregeld, die van Beachclub No5 kwam! Wie zou er winnen? Het opkomend water bracht ook meer aanbeten en er werd meer vis gevangen. Het nieuwe lid Engel Lever Jr.(ja..de zoon van!) die een tijdlang niet gevist had op het strand, ving een bot die 30 cm bleek te zijn. Arie Koper, die op plaats 1 stond in de zuid, had geen aanbeet gehad, maar Koos Vreeling op plaats 2 en Bart Goossens op plaats 3 vingen wel vis! Het zonnetje begon steeds meer te schijnen. Het werd zelfs warm met de waadpakken aan. De vloed kwam weer op en de vissers werden meer en meer het strand opgedreven. Het was 1 uur, de toeter klonk en de wedstrijd was teneinde. De lijnen werden ingedraaid en Evert Bosman haalde er nog een mooie bot uit, die weleens de pot zou kunnen winnen. Van de zestien vissers vingen er tien vis, maar wie zou er winnen? Alle vissers kwamen naar de wedstrijdaanhanger, waar wedstrijdleider Jeff Devos de uitslag bekend zou maken. De uitslag van deze wedstrijd was: op de 5e plaats Ron de Jong met 3 vissen (72 cm), 4e werd Fred Schilpzand met 4 vissen (74 cm), 3e Evert Bosman met 4 vissen (77 cm), 2e Bart Goossens met 7 vissen (101 cm) en de winnaar is geworden Koos Vreeling met 11 vissen (149 cm). De grootste vis (met een verschil van slechts 1 cm met die van Evert Bosman),werd gevangen door Carla Gaus. Het was een bot van 36 cm en daarmee won zij de pot. Totaal werden er 37 vissen gevangen met een lengte van 715 cm. Het waren 3 scharren(totaal 44 cm) en 34 botten(totaal 671 cm).

 

Pierwedstrijd zaterdag 20 oktober 2018.

Het was weer zover! De zevende pierwedstrijd van de Zeevis Vereniging Zandvoort. Het zou een mooie dag worden en met een zacht zuidwesten windje begonnen 12 man aan de wedstrijd. Het was doodtij op de pier en daardoor konden de vissers vanaf hun plek zien waar de betonblokken lagen en dat is was erg fijn, want je zit zo vast aan of tussen de blokken. Daarom zitten er ook vaak vissers te vissen aan de binnenkant van de pier, waar je bijna nooit vast zit! Het startsein voor de drie uur durende wedstrijd werd om negen uur gegeven en meteen gingen er 22 onderlijnen met aas het water in. De te kloppen man, Koos Vreeling, die nu bovenaan staat bij de piercompetitie, stond aan de binnenkant van de pier, samen met een aantal andere wedstrijdvissers en hij was de eerste die een wijting ving. Het dood tij om 8.55 uur, waarbij het verschil tussen hoog- en laag water minimaal is en er dus geen stroming is, was te merken bij veel vissers! Er werd geen vis gevangen aan de buitenkant van de pier. Het lekkere weer op de pier zorgde ook voor publiek bij de wedstrijdvissers. Hele busladingen met vogelaars. Groepjes vissers kwamen daardoor bij elkaar. Maar ook wisselden vissers van de buitenkant naar de binnenkant van de pier, want daar zagen ze Fred Schilpzand en Koos wel vangen. Rond tien uur kwam de stroming er weer een beetje in en dat leverde Peter Prins(Odi), die aan de buitenkant stond, een mooie gul op. Die werd bijna gelijk tijdig afgetroefd door een gul van Jeff Devos. Addy Ottho probeerde zijn geluk aan de binnenkant en ving daar wijting. De stroming kwam er steeds meer in en dat merkten we tijdens een samenscholing van een aantal vissers. Arie Koper trok een sprint naar zijn hengel waar een geweldige klap op kwam. Daar moet wat groots aan zitten en bij het binnendraaien van zijn hengel, die helemaal doorboog, bleek er een mooie zeebaars aan te zitten. Ondertussen ving Koos zijn visjes en Jeff ving ook nog een mooi gul van 46 cm. Wie zou de pierwedstrijd dit keer gaan winnen? Het was twaalf uur, het eindsignaal werd gegeven en de vissers kwamen met hun vissen bij de wedstrijdleider om ze te laten meten. De wedstrijd werd gewonnen door Koos Vreeling met 11 vissen (181 cm), tweede werd Jeff Devos het 2 vissen (95 cm) en derde werd Addy Ottho met 2 vissen (50 cm). De pot ging, met een verschil van slechts één centimeter, naar Arie Koper met een zeebaars van 47 cm. Totaal werden er 16 vissen gevangen met een totale lengte van 443 cm. Het waren 3 gullen(126 cm), 1 bot(30 cm), 1 zeebaars(47 cm) en 11 wijtingen(240 cm).

Copyright © 2016. All Rights Reserved. Zeevisvereniging Zandvoort